Βγες έξω από τη ζώνη άνεσής σου!

«Η ζωή είτε θα είναι μια τολμηρή περιπέτεια είτε δε θα είναι απολύτως τίποτε«. Έλεν Κέλερ

 Η ζωή σου έχει τη δυναμική να είναι ένα θαυμαστό ταξίδι, γεμάτο συναρπαστικές στιγμές και εκπληκτικές εμπειρίες. Μπορεί να είναι μια καταπληκτική βόλτα αν είσαι ανοιχτός να εξερευνήσεις όλα όσα υπάρχουν και σε περιμένουν. Βιώνεις την περιπέτεια, όταν είσαι πρόθυμος να ζεις τη ζωή σου μέσα από πνεύμα ενθουσιασμού.

 Οποιαδήποτε εμπειρία σε πάει πέρα από το επίπεδο της άνεσής σου είναι μια περιπέτεια. Οι περιπέτειες είναι εκείνες που κάνουν το αίμα σου να κυλάει με ορμή και την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά γεμάτη προσμονή, καθώς εκτείνεσαι πέρα από τους υποτιθέμενους περιορισμούς της ανθρώπινης φύσης σου. Οι περιπέτειες διευρύνουν τους ορίζοντές σου και σε οδηγούν σε νέους συναρπαστικούς κόσμους. ‘Οταν νιώθεις τη ζωντάνια που φέρνει ο πειραματισμός με νέες επιλογές και όταν παίρνεις ρίσκα, μαθαίνεις την αξία που έχει η περιπέτεια στη ζωή σου.

 Αφού η πορεία της ζωής σου εξαρτάται από σένα, μπορείς είτε να δημιουργήσεις μια ζωή γεμάτη θαυμαστές περιπέτειες είτε να ζαρώσεις και να παραμείνεις μέσα στη ζώνη ασφάλειάς σου, χωρίς ποτέ να βιώσεις τη χαρούμενη ορμή να ταξιδεύεις στον κόσμο με τόλμη, χωρίς ποτέ να αφεθείς να απολαύσεις το ταξίδι. Μια ζωή άδεια από περιπέτεια μπορεί να σε κάνει να νιώθεις σιγουριά, αλλά είναι μια ζωή που της λείπει η ουσία και το χρώμα. Αν δε ριψοκινδυνεύψεις ποτέ, τότε δε θα ανοίξεις τα φτερά σου να πετάξεις και δεν θα αναπτυχθείς ποτέ.

 Η αίσθηση της περιπέτειας είναι εγγενής στα μικρά παιδιά. Γεννιόμαστε όλοι με την έμφυτη αίσθηση της κατάπληξης και της απορίας που μας παρακινεί στην εξερεύνηση του κόσμου. Τα περισσότερα παιδιά είναι από τη φύση τους περίεργα και τους αρέσει να πειραματίζονται, έτοιμα να δοκιμάσουν το καθετί. Δεν τα σταματάει ο φόβος της αποτυχίας ή της κοινωνικής απόρριψης. Καθώς μεγαλώνουν όμως, ο κόσμος τους επιβάλλει τους φόβους του και τους περιορισμούς του, και πολύ συχνά, αυτή η αίσθηση της περιπέτειας θάβεται κάτω από διάφορες νουθεσίες: «Μην το αγγίζεις αυτό!» «Μαζέψου!». Η φλόγα της περιπέτειας χαμηλώνει καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να γίνονται «υπέυθυνοι», «ώριμοι» ενήλικες.

 Αυτή η σπίθα, αυτή η παιδική αίσθηση της κατάπληξης και της απορίας πρέπει να ξανανάψει μέσα σου για να μπορέσεις να θυμηθείς τη συγκίνηση που ένιωθες όταν ανακάλυπτες νέους κόσμους τότε που ήσουν παιδί. Αυτή η σπίθα παρουσιάζεται συνήθως με κάποιες τολμηρές παρορμήσεις. Μπορεί να είναι μια ξαφνική και έντονη επιθυμία να δοκιμάσεις να κάνεις windsurfing ή να ταξιδέψεις στην Αλάσκα. Ίσως να τις θεωρήσεις ανόητες ή απερίσκεπτες αυτές τις παρορμήσεις και να τις αποδιώξεις. Όταν όμως επανασυνδέεσαι με αυτήν την φλόγα μέσα σου και μαθαίνεις να την τιμάς, τότε ανοίγεις τις πόρτες σε θαυμαστές εμπειρίες και σε μαγικές συνδέσεις. Τα βήματά σου γίνονται όλο και πιο μεγάλα, όλο και πιο τολμηρά, καθώς προχωράς για να ζήσεις τα όνειρά σου.

 Υπήρχε κάποια εποχή στη ζωή μου που ήμουν απρόθυμη να δώσω σημασία σ’αυτήν τη φλόγα. Συγκέντρωνα όλη μου την ενέργεια στο να είμαι υπεύθυνη και πειθαρχημένη, αγνοώντας τη βασική ανθρώπινη ανάγκη να εξερευνώ και να διευρύνομαι.

 Τελικά, η ζωή μου άρχισε να μου φαίνεται τόσο πληκτική που πίεσα τον εαυτό μου να βγει από την ακαμψία του και να αγκαλιάσει και πάλι την από καιρό χαμένη αίσθηση της περιπέτειας. Είχα αποφασίσει να ξαναγίνω ένας άνθρωπος ανοιχτός στην ανακάλυψη νέων εντυπώσεων, ένας άνθρωπος που διακινδυνεύει με τόλμη. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου τότε ότι θα προσπαθούσα ειλικρινά να είμαι συνειδητή απέναντι σ’αυτή την εσωτερική φλόγα, έτσι που να μη χάσω ούτε μία ευκαιρία να επεκταθώ. Από εκείνη τη στιγμή, έχω την ευλογία να ζω μια ζωή γεμάτη θαύματα, γεμάτη εκπληκτικά ταξίδια και εμπειρίες που, αν δεν είχα ξυπνήσει, μπορεί να μην τις είχα ζήσει ποτέ.

 Ήταν μια ξάστερη, πανέμορφη νύχτα του Δεκέμβρη και ξαφνικά ένιωσα την παρόρμηση να ανέβω στη στέγη της εκκλησίας για να δω από ‘κει τη μαγευτική θέα της πόλης. Ήξερα από προηγούμενες εμπειρίες μου ότι εκείνη η παρόρμηση ήταν σημάδι ότι η αίσθηση της περιπέτειας με οδηγούσε σε κάτι υπέροχο. Παρόλο που φοβόμουν λιγάκι τα ύψη, ανέβηκα τα χίλια, όπως μου φάνηκαν,  σκαλοπάτια για να φτάσω στην κορυφή.

 Όπως το είχα μαντέψει, η θέα ήταν μαγευτική. Τα φωτάκια που τρεμόπαιζαν από κάτω λαμποκοπούσαν σαν να ήταν εκατομμύρια αστέρια και αντανακλούσαν το φως τους στον ποταμό σαν πολύτιμα πετράδια. Καθώς ανέπνεα τον κρύο νυχτερινό αέρα, βίωσα μια από εκείνες τις στιγμές της απόλυτης αγαλλίασης. Ένιωσα να με πλημμυρίζει ένα κύμα ευγνωμοσύνης που είχα τιμήσει την αίσθηση της περιπέτειας και είχα προσφέρει στον εαυτό μου το δώρο εκείνης της υπέροχης εμπειρίας.

Αναλογίσου τις περιπέτειες που έχεις ζήσει μέχρι τώρα. Οι στιγμές εκείνες όπου έκανες ένα άλμα πίστης και ξεπερνούσες τα όρια της άνεσής σου είναι για σένα πολύτιμα δώρα, γιατί σου θυμίζουν τη χαρά που σου προσφέρεται όταν αγκαλιάζεις τη ζωή με πληθωρικότητα. Αυτές οι στιγμές μπορούν να αποτελέσουν κρίσιμες καμπές στην προσωπική σου ιστορία και να σε εμπνέουν να δημιουργείς νέες πραγματικότητες για τον εαυτό σου όποτε θελήσεις.

Φαντάσου να είσαι ενενήντα χρόνων και να κοιτάς πίσω τη ζωή σου. Τί θα ήθελες να δεις; Κάθε φορά που το σκέφτομαι αυτό, θυμάμαι μια φίλη μου στο κολέγιο που συνήθιζε να λέει: «Μετανιώνεις μόνο για εκείνα που δεν έκανες«. Δε θέλω να δω πίσω μου μια ζωή γεμάτη μετάνοια. Αυτό που θέλω να δω είναι μια ζωή γεμάτη μαγικές στιγμές, εμπνευσμένες από το πνεύμα της περιπέτειας, όπως εκείνη που βίωσα πάνω στη στέγη της εκκλησίας. Θα μπορούσες να βάλεις περισσότερη περιπέτεια στη ζωή σου; Αν ναι, τότε ακολούθησε τα λόγια του Γκαίτε:

 «Ό,τι μπορείς να κάνεις ή ονειρεύεσαι ότι μπορείς να κάνεις, ξεκίνα το. Η τόλμη έχει μέσα της ευφυΐα, δύναμη και μαγεία».

 

Από το βιβλίο: Αν η Ζωή είναι Παιχνίδι, αυτοί είναι οι κανόνες του. Cherie Carter-Schott, εκδόσεις: Δυναμική Επιτυχίας

Image

Περιμένετε Θαύματα και ένα Δώρο!

Η παρακάτω πολύ αποτελεσματική άσκηση ενισχύει τα θαύματα και την αγάπη για τη ζωή σας:

Το βράδυ, προτού κοιμηθείτε, κάντε μια ανασκόπηση της μέρας που πέρασε και αναρωτηθείτε: Ποιο ήταν το δώρο της σημερινής μέρας; Ποιο ήταν το θαύμα της σημερινής μέρας; Πάντοτε θα βρίσκετε ένα θαύμα και ένα δώρο, γιατί εσείς το καθορίζετε. Δε χρειάζεται να δώσετε εξηγήσεις σε κανέναν.
Και το πρωί πριν σηκωθείτε: Ποιο ήταν χτες το θαύμα και το δώρο; Αν το επιθυμείτε, πείτε ευχαριστώ στον εαυτό σας.
Με αυτό το αίσθημα ευγνωμοσύνης και περιέργειας για το επόμενο θαύμα και δώρο ξεκινήστε την καινούρια σας μέρα.
Παρατηρήστε πώς αλλάζουν η μέρας σας, οι άνθρωποι και οι καταστάσεις αν κάνετε αυτή την άσκηση για λίγο καιρό. 

Επί την ευκαιρία: Μην πιέζετε ποτέ τον εαυτό σας να κάνει μια άσκηση, είναι χάσιμο χρόνου. Να κάνετε μόνο πράγματα που σας γεμίζουν περιέργεια και χαρά. Το αίσθημα της χαράς είναι ο σημαντικότερος καθοδηγητής μας στη ζωή, ο πολυτιμότερος προσωπικός μας σύμβουλος. Ό,τι φέρνει χαρά είναι σωστό. 
Αυτό που χρειάζεται είναι να ξεδιαλύνετε μέσα από την πληθώρα των κομματιών του παζλ της ζωής εκείνα που συμπληρώνουν τη δική σας εικόνα. Είναι ένα παιχνίδι. Παίξτε το!

Η Αγάπη για τη Ζωή μας είναι κατά πρώτον μία απόφαση να ρισκάρουμε για το τί μπορεί να συμβεί.
Κατά δεύτερον είναι ένα Θαύμα!

Από το βιβλίο: Το Μυστικό του Μαγνήτη της Καρδιάς, Ruediger Schache, Εκδοτικός οίκος: Α.Α. Λιβάνη

 Image

Δήλωση Αυτοεκτίμησης

«Αυτό που είμαι είναι ικανοποιητικό αν μπορούσα να το εξωτερικεύσω.» Carl Rogers

Tο παρακάτω γράφτηκε σαν απάντηση στην ερώτηση ενός δεκαπεντάχρονου κοριτσιού: «Πώς μπορώ να προετοιμαστώ για μια ζωή που θα με γεμίζει;«

Είμαι ο εαυτός μου.

 Σ’όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανένας άλλος που να είναι ολόιδιος με μένα.Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάποιες ομοιότητες μαζί μου, αλλά κανείς δεν είναι στο σύνολό του όπως εγώ. Έτσι, οτιδήποτε προέρχεται από μένα είναι γνήσια δικό μου γιατί το διάλεξα εγώ ο ίδιος.

 Μου ανήκουν όλα όσα αποτελούν τον εαυτό μου: το σώμα μου κι όλα όσα κάνει. Το μυαλό μου κι όλες οι εικόνες που σχηματίζονται μέσα τους. Τα αισθήματά μου, όποια κι αν είναι –  θυμός, χαρά, απογοήτευση, αγάπη, ανυπομονησία. Το στόμα μου και κάθε λέξη που βγαίνει απ’αυτό – ευγενική, γλυκιά ή απότομη, ορθή ή λανθασμένη. Η φωνή μου, δυνατή ή σιγανή. Κι όλες οι πράξεις μου, που αφορούν τους άλλους ή τον εαυτό μου.

Μου ανήκουν οι φαντασιώσεις μου, τα όνειρά μου, οι ελπίδες μου, οι φόβοι μου. Μου ανήκουν όλοι οι θρίαμβοι κι οι επιτυχίες μου, όλες οι αποτυχίες και τα λάθη μου.

 Επειδή μου ανήκει ολόκληρος ο εαυτός μου, μπορώ να γνωριστώ απόλυτα μαζί του. Μ’αυτόν τον τρόπο μπορώ να αγαπήσω τον εαυτό μου και να είμαι φίλος μαζί του και με όλα τα μέλη μου. Έτσι θα καταστήσω ικανό το σύνολο του εαυτού μου να εργαστεί για ότι είναι καλύτερο για μένα.

 Ξέρω πως υπάρχουν όψεις του εαυτού μου που με μπερδεύουν κι άλλες όψεις του που δεν τις ξέρω. Αλλά από τη στιγμή που τρέφω αισθήματα φιλίας και αγάπης απέναντι στον εαυτό μου, μπορώ να ψάξω με θάρρος κι ελπίδα για το ξεδιάλυμα των μυστηρίων και για τους τρόπους που θα μου επιτρέψουν να μάθω περισσότερα για μένα.

 Όταν κάνω εκ των υστέρων ανασκόπηση του πώς φαινόμουν και τί εντύπωση έδωσαν τα λόγια μου, τί σκέφτηκα και πώς ένιωσα, μερικά σημεία μπορεί να βρεθούν αταίριαστα. Μπορώ να απορρίψω όσα ήταν αταίριαστα και να κρατήσω όσα βρέθηκαν να ταιριάζουν. Και ν’ανακαλύψω κάτι καινούριο για αντικατάσταση εκείνου που απέρριψα.

 Μπορώ να δω, ν’ακούσω, να νιώσω, να σκεφτώ, να πω και να ενεργήσω. Έχω τα μέσα να επιβιώσω, να είμαι κοντά στους άλλους, να κατανοήσω τον κόσμο, τους ανθρώπους και τα πράγματα που βρίσκονται στον εξωτερικό μου κόσμο.

 Κατέχω τον εαυτό μου, γι’αυτό μπορώ να τον οικοδομήσω.

 Είμαι ο εαυτός μου και είμαι καλά.

 Virginia Satir

 

Από το βιβλίο: Βάλσαμο για την Ψυχή, Jack Canfield & Mark Victor Hansen, εκδόσεις: Διόπτρα

 Image